Suus over de opleiding tot hbo-verpleegkundige
Suus is tweedejaars leerling verpleegkunde bij de Pompestichting. Ze vertelt over haar carrière-switch van doktersassistente in het ziekenhuis naar werken én leren in de (forensische) psychiatrie. ´ De psychiatrie trok me aan omdat je verder kijkt dan het gedrag dat je aan de oppervlakte ziet. Je gaat echt de diepte in.´
“Ik zit nu in het tweede jaar van de deeltijdopleiding Verpleegkunde bij de HAN. In mijn eerste jaar heb ik werkervaring opgedaan bij Expertisecentrum Neuropsychiatrie Winkler, waar ik werkte in een open groep met mensen met niet-aangeboren hersenletsel, vaak in combinatie met gedrags- of psychiatrische problemen. Sinds september zit ik bij de Behandelkliniek van de Pompestichting, op een opnameafdeling. Dat is echt een heel andere setting: pittig, maar ook ontzettend leuk.”
“Het grootste verschil zit in de doelgroep en de manier van benaderen. In mijn eerste jaar moest ik vooral meebewegen met de cliënten, terwijl ik nu in de forensische zorg veel meer binnen duidelijke kaders moet werken. Je leert heel bewust omgaan met afstand en nabijheid. Ook het somatische deel is nu minder aanwezig, maar toch merk ik dat er veel verpleegkundige aspecten in het werk zitten, ook al zie je dat niet altijd meteen. Je bent bijvoorbeeld veel bezig met plannen schrijven en het verpleegkundig proces.”
“Voor ik aan deze opleiding begon, werkte ik als doktersassistente bij de kindergeneeskunde in het CWZ. Dat vond ik erg leuk, maar ik wilde graag doorgroeien. De psychiatrie vond ik altijd al interessant. Toen ik een vacature van deze opleiding zag, is het balletje gaan rollen.”
“Ik ga elke vrijdag naar school en werk daarnaast 28 uur per week op de afdeling. Er is ook ruimte voor zelfstudie, ongeveer vier uur per week, maar dat schiet er soms bij in. Je moet zelf de discipline opbrengen om daar tijd voor te maken, bijvoorbeeld door op het werk een rustig plekje te zoeken.”
“Het is fijn om al basiskennis van het somatische deel te hebben en ervaring met patiënten. Toch is het werk heel anders en komt er veel op je af. De begeleiding vanuit Pro Persona vind ik erg goed. Je wordt soms in het diepe gegooid, maar wel op een gestructureerde manier en met goede begeleiding vanuit verschillende lagen in de organisatie. Je hebt altijd een praktijkopleider en twee werkbegeleiders op de afdeling, en bij de HAN een vaste loopbaancoach. Zo is er altijd voldoende ondersteuning. Daarnaast heb je natuurlijk ook een zorgmanager waar je terecht kan.“
“Ja, zeker. In het begin stond ik een paar maanden boventallig, wat fijn is om rustig in te werken. Daarna draai je volledig mee in het team. Dat is echt anders dan een stage: je krijgt meer verantwoordelijkheid, bijvoorbeeld door persoonlijk begeleiderschappen te draaien. Samen met een collega ga je dan echt coördinerend aan de slag voor de cliënt.”
“De psychiatrie trok me aan omdat je verder kijkt dan het gedrag dat je aan de oppervlakte ziet. Je probeert te achterhalen wat erachter zit. Dat vind ik heel interessant. Ik wist ook dat je bij Pro Persona op verschillende afdelingen ervaring opdoet, waaronder de Pompestichting, en dat sprak me aan.”
“Het lijkt misschien zwaarder dan het is. Je wordt goed begeleid en staat nooit alleen. Zeker als je een carrièreswitch maakt, begin je de eerste maanden boventallig, zodat je rustig kunt wennen. Je hoeft niet bang te zijn dat je meteen alles moet kunnen; er wordt echt rekening gehouden met je achtergrond. Daarnaast krijg ik bij de Pompestichting extra veel trainingen en intervisie, specifiek gericht op het forensische stuk en klinisch redeneren voor leerling-verpleegkundigen. “
Ben je benieuwd geworden naar de opleiding tot verpleegkundige? Lees hier meer informatie.