Rafello werkt als zorgbeveiliger op de Beveiligde Intensive Care (BIC), onderdeel van de Pompestichting.

‘Als zorgbeveiliger waarborg ik de veiligheid van zowel collega’s, de omgeving als die van mezelf. We kijken naar wie er binnenkomt en wie er uitgelaten wordt. Als ik een verdenking heb bij een patiënt, mag ik bijvoorbeeld een drugstest afnemen of kamercontrole uitvoeren. Als het nodig is om te handelen, zet ik de eerste stap naar voren. We handelen veelal preventief. Het leuke aan het werken op de BIC is dat je er niet alleen bent voor de veiligheid, maar ook voor een stuk begeleiding. Je bent echt onderdeel van het team.’

‘Ik heb hiervoor in de autobranche gewerkt. Na een aantal jaar was ik toe aan een nieuwe uitdaging en ben ik gestart met de opleiding tot beveiliger. Tijdens de opleiding liep ik stage bij een zorginstelling. Daar is mijn interesse in de zorg ontstaan. Na het afronden van de opleiding stuitte ik op een vacature bij de Pompestichting. Bij het sollicitatiegesprek was er een wederzijdse klik. Mijn rust en kalmte vonden ze mooie eigenschappen voor de functie van zorgbeveiliger.’

‘Voordat ik op de BIC werkte, kende ik de forensische zorg niet zo goed. Ik had wel eens gehoord dat het intensief was en dat je goed achter je rug om moest kijken. Ik was op zoek naar uitdaging, dus dat sprak me wel aan.’

‘Ja, mijn eerste indruk van de BIC was eigenlijk heel ontspannen. Het is natuurlijk een gesloten afdeling met hoge hekken, maar het voelde minder spannend dan verwacht. Patiënten hebben complexe problematiek, maar het zijn uiteindelijk gewoon mensen. Het helpt als je patiënten de tijd geeft om aan je te wennen en ontspannen contact maakt.’

‘Ik vind het lastig als een patiënt een terugval krijgt in drugsgebruik bij het krijgen van meer vrijheden. Je weet dat het bij het proces hoort, maar het voelt toch als een tegenslag. Ik houd het leuk door niet alleen het negatieve ervan te zien, maar er een leermoment van te maken. Als team evalueren we wat er is gebeurd en wat we  meenemen naar de toekomst.’

‘Als patiënten nieuw binnenkomen bij de BIC, laten ze de eerste weken vaak sociaal wenselijk gedrag zien. Eenmaal gesetteld, zien we vaak ook een andere kant. Het kan voorkomen dat een situatie escaleert. Als zorgbeveiliger moet je daarom altijd alert zijn, ook als de sfeer op de groep relaxt lijkt.’

‘Patiënten op de BIC willen hier eigenlijk niet zijn. Ze begrijpen niet altijd waarom ze hier moeten zijn en hun gedrag kan heel veranderlijk zijn. Het helpt als je geïnteresseerd bent in waar bepaald gedrag vandaan komt. Door daar inzicht in te krijgen, weet ik beter met lastige situaties om te gaan. Ik heb geen inzage in patiëntendossiers, maar stel wel veel vragen aan collega’s.’

‘Als team hebben we lol met elkaar, maar als het er op aankomt zijn we echt één team. Dat is ook wel nodig in ons werk. We hoeven elkaar maar aan te kijken om te weten wat er moet gebeuren. Als een patiënt bijvoorbeeld gesepareerd moet worden, bespreken we vooraf goed hoe we dit aanpakken en wie welke taak heeft. Daardoor voel ik me nooit onveilig op mijn werk.’

‘Toen ik startte op de BIC, wisten ze niet zo goed wat ze er van moesten denken. Als ik nu vertel over mijn werk, vinden ze het echt bij mij passen. Ik laat me niet zo snel op de kast jagen. Patiënten vertellen dat ze mijn rustige aanpak prettig vinden. Dat is leuk om te horen natuurlijk.’

‘Ik wil me eerst verder ontwikkelen als zorgbeveiliger op de BIC. Daarnaast heb ik de ambitie om mijzelf verder te ontwikkelen binnen de zorg. Er zijn binnen de Pompestichting verschillende mogelijkheden daarvoor. Voorlopig zit ik hier nog goed op mijn plek!’